De massale mobilisatie van de gaminggemeenschap in Europa heeft een zware klap gekregen van de overheid. Ondanks het verzamelen van meer dan 1,3 miljoen gevalideerde handtekeningen en de morele steun van miljoenen gebruikers, heeft de Europese Commissie officieel gereageerd op het burgerinitiatief dat de ondergang van digitale videogames moest voorkomen. Het doel was duidelijk: bedrijven dwingen hun producten functioneel te houden zodra ze besluiten de officiële ondersteuning stop te zetten of hun servers uit te schakelen.
De uitvoerende macht van de vakbond heeft echter besloten geen nieuwe wetgeving voor te stellen die bedrijven zou verplichten offline-modi of privéservers te implementeren. Deze beslissing is een aanzienlijke tegenslag voor een beweging die ontstond na de controversiële actie van Ubisoft om The Crew ontoegankelijk te maken , een zaak die duizenden kopers met een volledig ontoegankelijk product achterliet, ondanks dat ze ervoor hadden betaald. Het algemene gevoel is dat, in ieder geval voorlopig, de balans is doorgeslagen in het voordeel van bedrijfsbelangen in plaats van de bescherming van de intellectuele eigendomsrechten van klanten.
Intellectueel eigendom als juridische barrière voor spelers
Het belangrijkste argument dat Brussel aanvoert om de voorgestelde wetgeving af te wijzen, draait om het huidige juridische kader van de EU. Volgens de officiële verklaring is het dwingen van uitgevers om hun games aan te passen om functioneel te blijven, rechtstreeks in strijd met auteursrecht en intellectuele-eigendomsrechten. In Europa genieten houders van deze rechten exclusieve controle over hun technologische en visuele creaties, waardoor een externe wet hen niet zou kunnen dwingen de code van hun producten te wijzigen om een ​​gebruik mogelijk te maken dat oorspronkelijk niet in het contract was vastgelegd.
Bovendien acht de Commissie de bestaande instrumenten voor consumentenbescherming in theorie voldoende. Zij herhaalt dat bedrijven verplicht zijn consumenten duidelijk te informeren over de duur van de diensten en de voorwaarden voor beëindiging van contracten voordat een verkoop plaatsvindt. Indien aan deze voorwaarden niet eerlijk wordt voldaan, hebben gebruikers in Spanje en de rest van Europa al wettelijke mogelijkheden om een ​​evenredige terugbetaling te eisen, hoewel dit in de praktijk vaak een moeizaam proces is dat de individuele gebruiker zelden daadwerkelijk compenseert.
Om de spanningen te verminderen, heeft de Europese organisatie beloofd een dialoog aan te gaan met de grote spelers in de videogame-industrie. Het plan is om vóór eind 2026 een vrijwillige gedragscode op te stellen om het beheer van de "end-of-life" van online games te verbeteren. Hoewel dit op papier goed klinkt, staan ​​veel gebruikers sceptisch tegenover deze maatregel. Omdat deelname vrijwillig is, is er immers geen garantie dat grote uitgevers niet gewoon hun gang zullen blijven gaan als er geen sancties aan verbonden zijn.
Een strategiewijziging met betrekking tot de wetgeving inzake digitale gelijkheid.
De mensen achter Stop Killing Games hebben de strijd verre van opgegeven; ze hadden dit scenario al voorzien en hebben aangekondigd dat hun strijd zich simpelweg verplaatst. Hun nieuwe doel is om invloed uit te oefenen op de Digital Fairness Act , een wetsvoorstel dat nog in ontwikkeling is en tot doel heeft de consumentenbescherming online te moderniseren. Door hun eisen als amendementen op deze wetgeving in te dienen, hopen ze ervoor te zorgen dat het behoud van videogames wordt erkend als een fundamenteel recht tegen wat zij beschouwen als oneerlijke handelspraktijken.
Het is interessant om te zien hoe in andere landen, zoals Californië, al maatregelen zijn genomen om digitale winkels te verplichten expliciet te vermelden dat gebruikers alleen een licentie verkrijgen om het spel te gebruiken, en niet het eigendom ervan. In Europa heeft de brancheorganisatie Video Games Europe gewaarschuwd dat te strenge regelgeving de economische levensvatbaarheid van een sector die miljarden euro's en een groot aantal directe banen genereert, zou kunnen schaden, wat het politieke debat verder aanwakkert.
De huidige situatie plaatst de gemeenschap in een positie van onzekerheid, waarbij de aanschaf van een game in digitale vorm in feite neerkomt op een langdurige huur waarvan de duur volledig afhangt van de willekeur van het bedrijf. De zichtbaarheid die deze beweging heeft verworven, heeft instellingen gedwongen de kwestie op het hoogste niveau aan te pakken, wat een keerpunt markeert in de perceptie van geplande veroudering in entertainmentsoftware . De parlementaire steun die de activisten genieten, suggereert dat, ondanks de afwijzing door de Commissie, de publieke druk een belangrijke factor zal blijven in de pogingen om de spelregels in de komende jaren te veranderen.